Week van de vrede

Goed, het is deze week dus de Week van de Vrede. Eergisteravond werd er tijdens de Mis even aandacht aan besteedt en hier is nu vrijwel elke dag wel één of andere viering in één of andere kerk dat over vrede moet gaan. Zelf zegt mij zo'n week van de vrede maar weinig. Ik bedoel, waar hébben we het eigenlijk over?

Natuurlijk zullen er weer vele mensen in alle oprechtheid bidden om wereldvrede en om verdraagzaamheid, dat de oorlogen mogen stoppen. En o ja, God zal zeker wel weer aandachtig luisteren naar al die gebeden. Maar wat schiet je ermee op als je zélf nog in onvrede met vrienden of familie leeft?

Hoe kun je eigenlijk bidden om vrede elders, terwijl je zelf ruzie hebt met mensen? Hoe kun je bidden dat volk A en volk B eindelijk eens in vrede naast elkaar kunnen leven, terwijl je zelf ook mensen kent die je maar niet kunt vergeven? Terwijl je zelf zoveel ook niet verdraagt van mensen?

Het is nu meer dan zestig jaar geleden dat we de Tweede Wereldoorlog gevoerd hebben, maar is het dan nu echt vrede? In de harten van genoeg oudere mensen is het nog steeds oorlog. Woekert er nog steeds haat jegens "de moffen." Bij die mensen is het nog lang geen vrede.

Er zijn volop ook jongere mensen die moslims of allochtonen in het algemeen het land uit willen jagen. Er hoeft maar dít te gebeuren op dat gebied en Geert Wilders krijgt weer stemmen. En dan moeten we verlangen of zelfs bidden dat strijdende bevolkingsgroepen in vrede met elkaar gaan leven, ook na oorlog?

Als je zelf nog kampt met pijn en wrok, verwacht dan niet dat iemand anders met de strijd stopt. Verwacht dan niet dat tegenover elkaar staande groepen de wapens neerleggen, terwijl je zelf misschien nog wrok koestert tegen groepen mensen, of zelf nog in diepe vijandschap met iemand leeft, omdat je niet kunt vergeven.

Vrede met je naasten, vrede met wat iemand jou aangedaan heeft, zodat je die ander zelfs kunt vergeven. Het is zo gemakkelijk om een weekje voor landen ver weg te bidden, of voor zoiets algemeens als "de wereld" of voor "verdraagzaamheid." Maar wees zelf maar eens een vredestichter...